Afscheid op het water

Soms is een afscheid niet gebonden aan een dag. Sommige families kiezen ervoor om de as van een dierbare nog een tijd bij zich te houden. Omdat het juiste moment nog moet komen. Of omdat er een wens is om later samen afscheid te nemen.

Dat was ook mijn eigen ervaring. Mijn vader overleed negentien jaar geleden. Zijn as hebben we al die tijd bewaard, met één wens: hem ooit samen met mijn moeder uit te strooien op de Kaag. De plek waar zij samen zoveel mooie herinneringen hadden. Met kinderen en kleinkinderen gingen we het water op. In een wateroplosbare urn kwamen zij weer samen. Langzaam verdween de urn in het water, op de plek waar zij zich altijd zo thuis hadden gevoeld.

Het was een afscheid met een lach en een traan. Niet omdat alles voorbij was, maar omdat het voelde alsof hun verhaal samen werd afgerond.

Dit verhaal deel ik omdat veel mensen niet weten hoeveel mogelijkheden er zijn om een afscheid persoonlijk vorm te geven.

Er is geen goed of fout.

Alleen een afscheid dat past bij het leven dat is geleefd.